En dus reed ik vanochtend in de file naar de garage waar ik een afspraak had voor een APK keuring. Twee uur later, twee nieuwe bandjes, een nieuwe accu en een bijgestelde Yoshi later stond ik weer buiten maar niet voordat het gevreesde Rekenmachine ding werd gedaan. Er hangt altijd een gemoedelijke sfeer in een garage, een echte mannensfeer, waar mannenjargon wordt gespuid met een zeker zelfbewustzijn en nonchalance en wederom hard moest worden lachen omdat mijn miniatuurauto die eigenlijk net niet op de steiger past. Het is een mannenwereld dat ik eigenlijk niet mag doorbreken en daarom wordt ik als Vrouw zijnde eigenlijk geacht in de kantine warme chocomel te drinken terwijl de andere baasjes van autos wél bij de monteur staan en mogen bijschijnen met lampjes en de gehele APK mogen voorzien van commentaar. Zo kwam er een man binnen met de mededeling dat zijn auto tikte tijdens het rijden om vervolgens een scala van auto onderdelen op te noemen waar het probleem wel eens zou kunnen liggen, tussenas, katalisator, homokeneet etc.etc. Hoe meer hij opnoemde hoe minder ik nog wist waar het over ging. Al het werk werd neergelegd want de heren van de garage moesten uiteraard even allemaal onder de auto kijken en uiteindelijk bleek het toch die tussenas. Tussenas verwisseld, handjes geschud, ouwe jongens krentenbrood-betalen-komt-nog-wel-een-keer en weg was hij weer. Terug naar Yoshi.
Bandjes worden verwisseld en accu's vakkundig uitgeknipt en aangehecht. Er wordt gemorreld en geknippert met lichtjes en dan is het plotseling gedaan. Yoshi mag weer met vier wielen op de grond en de gemoedelijke sfeer veranderd in zakelijk. Er wordt druk op een rekenmachine getikt, accu, bandjes, APK en vervolgens nog een aantal dingen die verder niet gespecificeerd worden op de rekening. Delen door 2 vermenigvuldigen met 1.5 +(vul willekeurig getal in tussen de 5 en de 10) en daar is de uiteindelijke rekening. 202,50
Ongetwijfeld een lachertje voor vele auto-eigenaren. Maar dat krijg je nu eenmaal als je in een speelgoedauto gaat rijden, de onderdelen komen van Mattel en kosten bijna niets, import uit Azië, zonder loodhoudende verf.
Vervolgens ook voor mij ouwe jongens krentenbrood! Want er werd van achter de balie: 'ja het karretje van je oma is ook bijna klaar hoor.' geroepen. Ik moest denken, welk karretje, welke oma, maar ik wist er, wellicht wat té wijs 'Ah de automaat' uit te brengen, aangezien dat het enige is wat ik mij nog van mijn oma's auto kon herinneren, dat en dat hij wijnrood is. Maar dat is een stuk minder passend. Op deze manier leek ook ik er nog een beetje verstand van te hebben. Keuvel keuvel, 'mijn papa komt zaterdag betalen, hij belt nog wel.' 'Geen probleem, doe de groeten aan Jos en laat hem zijn auto ook maar meenemen.' keuvel keuvel en ik kon naar buiten.
Yoshi was opgeknapt van zijn 2 uurtjes Auto-spa en vrolijk en zeer soepel tuften we naar Mijdrecht om hier spullen te dumpen voor aankomende Symbols en vervolgens richting supermarkt om boodschappen te halen. Auosleutels in tas gegooid, tas uit auto gehaald en deur op slot. Eenmaal bepakt met boodschappen terug naar de auto om daar geen autosleutels te vinden. Yoshi zweeg hardnekkig maar toen ik naar binnen keek, wat lag daar op de passagiersstoel: ja hoor, mijn autosleutels, terwijl het vrolijke poppetje aan de sleutelhanger nog iets vrolijker leek te grijnzen. Ships...sleutels uit de tas gevallen...
Dus wat doe je dan als zelfbewuste, onafhankelijke jonge vrouw? Juist ja, je belt papa. Die op zijn werk zit en dus niets kan betekenen, maar vroeger toen je klein was wist hij dit soort dingen ook altijd op te lossen dus waarom nu niet? Papa kwam met de briljante oplossing om de wegenwacht te bellen. De wegenwacht was zeer geamusseerd maar verzekerde dat het heel veel mensen overkwam en zou een auto sturen binnen 60 minuten. Inderdaad, na 58 minuten kwam er een zeer bekend geel busje om de hoek zeilen. De meneer gaf joviaal een handdruk, glimlachte even een 'Tsja, dat is vervelend' en rommelde in zijn bus. Diepte een plat staafje op, haalde dit staafje in en uit het slot en 'klik', de auto was open. Het formulier invullen dat ik de wegenwacht niet aansprakelijk stelde voor evt. schade aan mijn auto kostte me meer tijd.
Maar och, je moet toch iets met je vrije dag, en dit was duidelijk een dag dat Yoshi wat meer aandacht, tijd en geld nodig had dan anders. Heeft dat jochie ook eens wat....