ningyomatsuri

En dat nog wel op verzoek. Ik merk dat ik de laatste tijd iets minder behoefte heb om dit weblog te vullen met onzin over mezelf. Misschien wel omdat ik het momenteel druk zat heb met mezelf en eerst dingen in mijn hoofd op een rijtje wil hebben voor ik ze wil delen met de mensen hier. Het is geen negatief druk hoor, gen zorgen. Ik voel me prima, maar er zijn een hoop dingen die ik moet doen en vaak komt het van de helft niet eens. Ik zit weer een paar weken voor een scriptiedeadline dus mijn hoofd is gevuld met muntjes. Ik moet zeggen dat ik redelijk enthousiast ben over hoe het hele scriptieding gaat. Ik ben het nog niet helemaal spuugzat, zoals bij de vorige en mijn schouder en nek houden zich redelijk koest. Ik zie mezelf dit nog wel tot een goed einde brengen voor het juni.
Verder is mijn desktop computer vlak na mijn terugkomst uit Athene overleden. Waarschijnlijk moederbordprobleem. Dus we hebben bruikbare delen eruitgesloopt en na even wikken en wegen besloten een laptop te kopen, zodat ik makkelijker buiten de deur kan werken. Al met al is het even een onvoorziene uitgaven waardoor we nu beduidend rustiger aan moeten doen een tijdje. Maar inmiddels zijn Gijs en ik geldproblemen wel gewend, het is een deel van het student zijn denk ik. Toch kan ik niet wachten tot ik na mijn studie aan het werk kan. 
Gijs is aangenomen bij het LUMC, wat betekent dat hij ook gaat werken na de zomervakantie. De rest van de opleiding volgt hij gewoon in het ziekenhuis. Ik ben heel erg blij voor hem, dit is wat hij altijd al wilde en ik denk dat hij een hele hele goede zuster is.
Jessica is nu al in Guernsey, voor niet minder dan 10 maanden. Natuurlijk is het moeilijk en er was erg veel gehuil op het afscheidsfeestje, maar volgens mij heeft ze het er ook wel naar haar zin, het is altijd een kwestie van wennen in het begin. 

Het nadeel van zelf een maand vertrekken en de boel de boel laten thuis is dat je een soort van lijst maakt met: Dat komt na Athene wel. Die lijst is nu toch net iets langer dan verwacht en hoewel ik langzaam maar zeker dingen kan afstrepen zijn er nog veel meer dingen die blijven liggen waar ik eigenlijk wel aandacht aan moet besteden. Maar als ik een ding heb geleerd het afgelopen jaar dan is het wel dat ik in mijn eigen tempo moet leven en dus ga ik er maar even vanuit dat het allemaal vanzelf wel goed komt, zolang ik zaken maar 1 voor 1 afhandel en niet met 10 tegelijk. 
Afgelopen weekend was het Yoshida weekend waarvan ik een groot deel van de organisatie op mij genomen had. Al voor mijn vertrek naar Athene waren een hoop dingen geregeld dus het enige wat nodig was toen ik terugkwam waren boodschappen (een ware uitdaging, voor een weekend boodschappen in mijn rode dinky toy) en nog een paar props. Ik had het brutale idee in mijn hoofd gehaald om iedereen zaterdagavond te laten NPCen, maar niemand te vertellen wat precies. Volgens mij is het redelijk goed uitgepakt. Voor mij persoonlijk waren de voorbereidingen al geweldig. Enthousiast stak Gijs met een mes gaten in een van mijn oude kimono en mijn yuban en een obi om er vervolgens flink wat rode acrylverf in te smeren. Het deed even pijn, maar het resultaat mocht er wezen. Hoewel ik van te voren niet zeker was of een aanslagplot zou werken -het was tenslotte vaker gedaan- leek het wel een mooie manier om een groot deel van de Yoshida bij het verhaal te betrekken en hadden de genezers (en ook de miko) van de groep iets te doen. Het resultaat was uiteindelijk erg emo en drama, maar aan de andere kant wel een keer iets verfrissend anders dan het mooi opzitten en zwijgend pootjes geven ; )
Aan de reacties op het forum te zien hadden de mensen zich wel aardig vermaakt en dat is altijd een mooi gegeven als je ergens tijd en energie in stopt. Het beviel prima, dus we plotten vrolijk door.
Hoewel het enthousiasme iets lijkt af te nemen bij de groep geniet ik nog steeds van mijn Yoshida poppetje. Niet alleen tijdens de weekenden zelf, maar ook het spel eromheen. Ik ben gek op mijn IC brief/mail wisselingen! Ik kan hierin mijn drang tot schrijven kwijt, het neemt niet al te veel tijd in beslag en toch ben ik creatief bezig. Klinkt misschien knullig, voelt voor mij heel bevrijdend. 
Mijn verdere larp seizoen is dit voorjaar een stuk minder druk dan anders. Ik heb bewust dingen afgehouden om mijn scriptie tot een goed einde te brengen wat mij tot het schamele aantal van 2 larps brengt. Eind maart speel ik bij Loenar, maar dan alleen de zaterdag en zondag en ik ben van plan naar Aon te komen. Uiteraard is er ergens in juni een picknickje van de Yoshida en come hell or high water, ik wil naar Drachenfest. Daarna zien we wel weer. Een ding tegelijk, dat was het motto voor dit jaar.

op artisdepartis.waarbenjij.nu